Berhampiran rumah sewa saya di Siberbay terdapat beberapa buah sekolah. Sekilas pandang melihat, seakan-akan sekolah menengah. Tetapi sebenarnya ia adalah sebuah sekolah rendah biasa.
Saya seringkali akan melalui lorong berbatu berhampiran sekolah berkenaan untuk menuju ke kuliah al-Azhar, Tanta. Bila memandang logo sekolah itu, mengingatkan saya akan Sekolah Kebangsaan Taman Bersatu, Sungai Petani, Sekolah Kebangsaan Darau, Menggatal, Sabah dan Sekolah Kebangsaan Syed Sheh, Baling Kedah. Ketiga-tiga buah sekolah itu pernah melakarkan sejarah hidup tersendiri, dan saya pernah melalui zaman kanak-kanak bersama guru-guru di sana.
Simbol api obor mewarnai lakaran logo. Hanya mereka yang mereka cipta tahu makna logo itu.
Sekolah rendah yang tersergam di tengah-tengah perkampungan Siberbay itu tarafnya biasa-biasa saja. Ada pintu besi setinggi penjara di Malaysia, ada bangunan bertempekan debu, ada bangunan kelas-kelas dan sudah tentu ada pelajar-pelajarnya.
“Meliziii!! Bongga, bongga!” Jerit budak-budak di jeriji tingkap besi memanggil kami. Istilah yang menyakitkan hati itu seolah-olah sudah menjadi nasi basi buat telinga mendengarnya. Entah apa yang dimaksudkan dengan panggilan ‘Bongga-bongga’ itu.
